kendini yok etmek

bunu birçok şekilde yapabilirim. uyuşturucu, askerlik, sokak dövüşü, otostop ve bir sürü farklı seçenekle bunlar yapılabilir. her zaman kendimi bir tırtıl gibi görmüşümdür. ancak tırtılın kelebeğe dönüşmesi için kendini öldürmesi gerekir. bu kabuğu terk etmesi gerekir. artık hiçbir şey hissetmiyorum. sevmek sevilmek trt 1’deki dizilerde kaldı, yeditepe istanbul’da kaldı. gittikçe kendimin nasıl hasta nasıl pis bir insan olduğumu anlıyorum. onunla sevgili olmamakla iyi etmişim çünkü ona istemeden zarar vereceğim aşikar. öfkemi kontrol edemiyorum ne yaparsam ne edersem kendimi sakinleştiremiyorum. kendimi tedavi etme çalışmalarım bugün itibariyle son buldu. son 1 yıldır sinir krizi dahi geçirmiyordum. bugün çok sinirli bir şekilde dışarı çıktım ve dakikalarca koştum. evet oksijen omuzlarımı yakana kadar. gerçekten hasta bir adamım ve asla iyileşemeyeceğim. sırf kendimi iyileştirmek için o kadar psikoloji araştırması yapmıştım.ama yok bu bambaşka bir şey. bu kafka kompleksi değil, suçlu babam değil. bu dr jekyll ve bay hyde sendromu değil ben çift kişilikli değilim. ben sadece öfke ve nefretten meydana gelmiş 2 metrelik bir et parçasıyım. ayran gönüllüyüm.dengesizim. hiçbir zaman aşık olamadım ya da bağlanamadım çünkü bende bu duyguların yeşerebileceği bir sevgi ormanı yoktu. sadece sevdiğimi sandım gönül eğlendirdim şimdilerde ise ne yaptığımın dahi farkında değilim. öfkem beni ele geçiriyor arkadaşlarımın sevdiklerimin kalbini kırıyorum. o kızın da kalbi kırılabilirdi o yüzden onunla da konuşmuyorum. ona zarar vermek istemiyorum. dedim ya gerçekten kötü biriyim. o filmin sonunda ölen kötü adam benim ve evet filmdeki esas kız ben ölünce benim kollarımdan sevdiğinin kollarına kaçıyor. olması gereken de bu. kötüler her zaman kaybederler. uyuşturucu kullanıp onun kollarında huzur bulabilirim. ya da askerliğe gidip kişiliğimi tamamen öldürtebilirim. tüm kültürel birikimimi ve insanlığımı orada sildirtebilirim. belki de düz adam olurum annemin bulduğu o iğrenç kızlardan biriyle evlenir kenar mahalle semtinde memur maaşıyla yaşayabilirim. ya da saçımı sakalımı uzatır cebime beş kuruş almadan otostopla dünya’yı dolaşmayı düşünüp yola çıkabilir ve soluğu organ mafyasının kucağında alabilirim. bilmiyorum. tek bildiğim hiçbir şey hissedemediğim. insan açlıktan ya da susuzluktan değil sevgisizlikten ölür. ama ben sevgi sevgi diye bağıra bağıra dolaşacak değilim. benim yüküm bana yeter. zaten bir ölüyüm. en başından beri neden kendime kimliksiz adam takma adını almayı uygun gördüğümü anlayamamıştım. şimdi anladım. ben zaten ölüyüm ve ölü bir adamın bir kimliği olmaz.