uzun metraj

kafamdaki zebaniler gırtlağımı sıkmaya başladığına göre, yazma zamanı gelmiş demek ki.
artık anladım, burası kötülerin dünya’sı. iyi biri olma çabalarım, dolandırılmakla son buldu.
ilk defa birinden şüphelenmedim, ilk defa art niyetle yaklaşmadım. sonuçta herif 250 liramı dolandırdı.
evsiz kalmam ve ilk haftaki derslere giremem de cabası, ama hepsi bir yana o parayı bana anneannemin vermiş olması beni kızdırdı.
beni dolandıran herif, bir çok kişiyi dolandırmış kızın biriyle yatmış ve bunu videoya çekip internette yayınlamış.
zavallı kız intihar etmiş, adamın karısı; çocuğunu alıp evi terketmiş. herifi polisler arıyor ama bulamıyorlar.
ahirete inanmadığımdan, herifle hesaplaşmak istiyorum biran önce.
her şeye rağmen bir ev buldum, ve derslerime girdim. asistan maaşımla kirayı öderim diye düşünüyorum.
bazen her şey ters gider.
birine vurulursun, o ortalıktan kaybolur. sen onu düşürken, başkaları sana sulanır.
hiçbir şeyden tad alamazsın. en harika yemek bile yavan gelir adama.
hasta değilim, mutsuz değilim, sadece içimden bir şey gelmiyor. yaşamam gerektiği için yaşıyorum, istediğim için değil.
kafamın içindeki ses yaşatıyor beni. ne zaman vazgeçsem, ne zaman bu sefer bittim desem. tokat gibi laflarla beni kendime getiriyor.
intiharın eşiğindeyken bakıyordum aynaya. ve bana bağırdı!
- yaşamaya götü yemeyenler intihar eder, kolay mı lan bize öyle gol atmak!
- kolay mı bizi yıldırmak! yıka yüzünü amına koduğum, yıka!
- süt çocuğu gibi, hayattan kaçma!
o sese bir isim taktım. onun adı kimliksiz!
roller değişti ,ve artık senaryomu o yazıyor. ve murat o senaryoyu oynuyor!
hayır canım, tamer karadağlı kadar kötü oyuncu değilim.
herhangi bir şey için yaşamıyorum, yaşamak zorunda olduğum için yaşıyorum. toprağa gidenlere söz verdiğim için yaşıyorum.
bugün güzel bir gündü, yarın ne olur bilinmez.